Suriname — het land dat verhalen draagt

Suriname — het land dat verhalen draagt is een digitale tentoonstelling in het Nederlands. Ze begint bij de oudste sporen van bewoning op de Sipaliwini-savanne en eindigt bij de verkiezingen van 2025 en de landrechten in 2026. De rivier is het motief: op het openingsbeeld, een luchtfoto van de Surinamerivier bij Atjoni, tekenen de rivieren van het land zich langzaam over de foto.

De route telt acht hoofdstukken, elk met een eigen vorm. Een monumentale foto voor de tijd vóór de koloniale kaarten. Een plantagekaart uit de achttiende eeuw waarin je kunt zoomen, met de vraag wie er niet op staat. Bronfragmenten bij slavernij, verzet en afschaffing: een brief van planters uit 1842 die om schadeloosstelling vraagt, en Anton de Kom over de 21 kanonschoten van 1 juli 1863. Een tweeluik van de Hindostaanse en de Javaanse migratie met een tabel van alle migratiestromen. Een beeldessay rond de foto's van Augusta Curiel. Het jaartal 1975 in grote letters, met voor- en tegenstanders. Bij de Decembermoorden de vijftien namen, en drie kolommen die scheiden wat vaststaat, wat een rechter uitsprak en wat een lezing is. Het laatste hoofdstuk heeft cijfers met een peildatum en draden terug naar de rest van de route.

De tijdlijn heeft 84 gebeurtenissen met filters op thema, een deelbare link per gebeurtenis en een gewone tekstlijst. De kaart van nu is zelf getekend uit Natural Earth en OpenStreetMap, met 14 plaatsen en een historische kaart uit 1737 als aparte laag. Onder 'Wat een voorwerp bewaart' staan zes echte voorwerpen uit openbare collecties, zoals een vrijbrief uit 1849 en een wisselbrief van driehonderd gulden voor een slavenhouder uit 1863. Bij elk voorwerp staat ook wat we niet weten.

Alle 43 beelden komen van Wikimedia Commons en uit collecties als het Rijksmuseum, het Nationaal Archief, het KITLV en het Wereldmuseum. De licentie is per bestand gecontroleerd: publiek domein, CC0, CC BY of CC BY-SA. Bij elk koloniaal beeld staat wie het maakte en voor wie. Er zijn 111 bronnen, doorzoekbaar in het colofon, met een lijst van wat niet te verifiëren was. De lettertypen zijn Newsreader, Atkinson Hyperlegible Next en IBM Plex Mono, alle drie onder de Open Font License. Beweging en tekstgrootte zijn in te stellen, de inhoud werkt ook zonder JavaScript en de pagina is af te drukken. Gebouwd met Vite, zonder framework, met Claude Code als programmeerassistent. Unit-tests controleren dat elke bewering een bron heeft en elk beeld een toegestane licentie; end-to-end-tests lopen de tentoonstelling door in Chromium, Firefox, WebKit en op een telefoon, onder het beveiligingsbeleid van deze site.