
Claude Code Routines: zo werken ze en hier liggen de grenzen
Een routine is een Claude Code-taak die in de cloud draait: op een schema, via een API-aanroep of bij GitHub-events. Hoe je hem instelt en waar de grenzen liggen.
Wat ik test en leer over AI-codeertools zoals Claude Code, over AI-agents en MCP, en over webontwikkeling met PHP.

Een routine is een Claude Code-taak die in de cloud draait: op een schema, via een API-aanroep of bij GitHub-events. Hoe je hem instelt en waar de grenzen liggen.

Hermes Agent "leert" niet in het model, maar door na lastige taken zijn eigen skill-bestanden te schrijven. Zo werken skills, geheugen en de risico's.

Claude Code 's nachts laten doorwerken: auto mode in plaats van --dangerously-skip-permissions, de Ralph-loop tegen te vroeg stoppen, en tmux om de sessie levend te houden.

Cognitieve schuld is het gat tussen hoe je systeem werkt en hoe goed je team het begrijpt. Wat onderzoek erover zegt, en hoe je het voorkomt zonder AI weg te gooien.

Mercury 2 van Inception schrijft niet woord voor woord, maar verfijnt een heel antwoord tegelijk. Hoe dat werkt, hoe snel het is en waar het verschil maakt.

OpenAI's Responses API heeft een WebSocket-modus. Wat die doet, waarom agents met veel toolcalls tot 40% sneller worden, en wanneer je het kunt overslaan.

Bij programmatic tool calling schrijft het model code die tools aanroept, en blijven tussenresultaten buiten de context. Soms 99% minder tokens, soms juist duurder.

Of een AI-agent betrouwbaar werkt, hangt minstens zo veel af van de harness als van het model: context, geheugen, tools en foutherstel. En minder is vaak beter.

Het lijstje waarmee mijn collega elke ochtend bijleest over AI: twintig sites en nieuwsbrieven, per categorie, met links gecontroleerd in september 2026.